Αρχείο για Μαΐου, 2012

Τα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ παρουσιάστηκαν σε συνέντευξη τύπου την Πέμπτη 31 Μάη. Τα πλαισιώνουν αγωνίστριες και αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς, του εργατικού κινήματος, αγρότες, φοιτητές, μέλη του κινήματος “Δεν πληρώνω”, πρωταγωνιστές στα κινήματα των πλατειών σε όλη την Ελλάδα, καθώς και διανοούμενοι της ανεξάρτητης αναζήτησης και δράσης.
Η συμμετοχή είναι πολιτικά διευρυμένη σε σχέση με την αναμέτρηση της 6ης Μάη με δυνάμεις και αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής, αντιΕΕ Αριστεράς και του λαϊκού κινήματος, στα πλαίσια μιας προωθημένης εκλογικής και πολιτικής συνεργασίας. Αναφέρονται ενδεικτικά η συμμετοχή της Κομμουνιστικής Οργάνωσης “Ανασύνταξη”. Στην Α’ Αθήνας συμμετέχει η Ελπίδα Αλεβίζου αγωνίστρια στο «Κίνημα Δεν Πληρώνω» και στα κινήματα πόλης στην Α’ Αθήνας, ενώ στη Β’ Αθήνας ο Πέτρος Παπανικολάου, αγωνιστής με δράση στη δυτική Αθήνα και ο Γιώργος Βασσάλος, ερευνητής με σημαντική συμβολή στη μελέτη της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ. Στην Αττική το ψηφοδέλτιο πλαισιώνει ο Γιώργος Τρικαλινός, οικονομολόγος, ανένταχτος κομμουνιστής, ενώ στην Ημαθία ο Λάζαρος Παπαχρυσοστομίδης από την Ανεξάρτητη Πρωτοβουλίας Ημαθίας.
Στη συνέντευξη τύπου ο Παναγιώτης Σωτήρης, μέλος του Κεντρικού Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και υποψήφιος στη Β’ Αθήνας τόνισε ότι η απαλλαγή από το Μνημόνιο που απαίτησε η λαϊκή πλειοψηφία στις 6 Μάη θα έρθει μέσα από τη σύγκρουση με την επιταγή της Τρόικας ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ και των τραπεζών να πληρωθεί το χρέος. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα επιμένει στο πρόγραμμα για ακύρωση του Μνημονίου και των δανεικών συμβάσεων, διαγραφή του χρέους, εθνικοποίηση των τραπεζών για να μη φύγει ο πλούτος της χώρας στο εξωτερικό και έξοδο από ΕΕ και ευρώ για να υπάρχει η δυνατότητα της οικονομικής ανεξαρτησίας.
Στη συνέχεια ο Τάσος Κατιντσάρος μέλος επίσης του Κεντρικού Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και υποψήφιος στη Β’ Αθήνας τόνισε πως ο οργανωμένος λαός με καρδιά το εργατικό κίνημα μπορεί να δώσει τη μάχη για την οριστική ήττα του Μνημονίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ, αλλά και μια άλλη κοινωνική προοπτική σε σοσιαλιστική κατεύθυνση για να περάσει ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων
Ο Πέτρος Κωσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος Αθήνας και υποψήφιος στην Α’ Αθηνών τόνισε ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δίνει μάχη για να μην αντικαταστήσει τη λαϊκή απαίτηση για ακύρωση του Μνημονίου η ηττοπαθής γραμμή της αναδιαπραγμάτευσης που επιχειρεί να επιβάλλει η Τρόικα, δηλαδή της αποδοχής ενός Μνημονίου 3.
Ο Δημήτρης Σαραφιανός, υποψήφιος στην Περιφέρεια Αττικής και μέλος του Κεντρικού Συντονιστικού ξεκαθάρισε πως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διαχωρίζει αποφασιστικά τη θέση της από κάθε λογική ενδοαριστερού εμφύλιου. Τόνισε πως μια λογική που διακηρύσσει αντίθεση στο Μνημόνιο χωρίς να περιλαμβάνει τη ρήξη με την ΕΕ οδηγεί σε τραγωδία.
Ο Βασίλης Θεοφανόπουλος από την Κομμουνιστική Οργάνωση Ανασύνταξη υπογράμμισε πως για τη συμμετοχή της στα ψηφοδέλτια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ καθοριστικό ήταν το αναγκαίο και ανατρεπτικό πρόγραμμα με καρδιά τους στόχους για ακύρωση του Μνημονίου, παύση πληρωμών και έξοδο από ευρώ και ΕΕ. Ανέφερε επίσης πως η συσπείρωση των κομμουνιστικών και αριστερών δυνάμεων δεν μπορεί παρά να έχει στόχο τη διακυβέρνηση σε μια ριζικά διαφορετική κατεύθυνση.

Οι υποψήφιοι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατά περιφέρεια:
http://antarsya.gr/node/477

Advertisements

Του Γιώργου Ρούση

Το τελευταίο διάστημα, πέρα από την απολύτως δικαιολογημένη αντίδραση  όσων  με απαράδεκτο τρόπο αντιμετωπίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως την άλλη όψη του νομίσματος του μαύρου μετώπου, αναπτύσσεται  μια όλο  και πιο  έντονη επιθετικότητα ενάντια  σε όσους  τολμούν να του ασκήσουν κριτική από τα αριστερά.
Αυτή στοχεύει όλους εκείνους, πρόσωπα ή συνιστώσες της ριζοσπαστικής αριστεράς , που  υποστηρίζουν ότι οι προτάσεις του  είναι ανεπαρκείς  για μια φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση, και τούτο διότι κινούνται εντός των τειχών του οικοδομήματος μέσα στο οποία   δημιουργήθηκε η κρίση.
Μάλιστα το βασικό επιχείρημα αυτής της κριτικής είναι ότι οι εξ’ αριστερών επικριτές του ΣΥΡΙΖΑ, κουβαλούν νερό στο μύλο των μνημονιακών δυνάμεων,  γιατί φοβίζουν τον κόσμο ο οποίος χρεώνει και στον ΣΥΡΙΖΑ τις «εξτρεμιστικές» τους απόψεις, και έτσι τον αποδυναμώνει εκλογικά, τη στιγμή που η μάχη ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται ότι θα κριθεί οριακά.
Έτσι λοιπόν κάθε αναφορά σε έξοδο από το ευρώ, -τη στιγμή που οι  ίδιοι οι Ευρωπαίοι οδεύουν προς πολλές ευρωζώνες – ή  σε ρήξη με την ΕΕ, πολύ περισσότερο η αναφορά σε αντικαπιταλιστικά –αντιμπεριαλιστικά μέτρα, και βεβαίως η αναφορά σε όρους  όπως  καπιταλισμός (ως υπαίτιος της παγκόσμιας κρίσης ) ή  σοσιαλισμός (ως προοπτική),  αποφεύγονται επιμελώς.
Ταυτόχρονα  ουδείς από τους κριτικούς της αριστερής κριτικής δεν έχει αρθρώσει μια λέξη για να  αποδείξει  ότι δεν πρόκειται ο ΣΥΡΙΖΑ να εξελιχθεί σε νέο αριστερό ανάχωμα του συστήματος , κάτι που είναι σαφές ότι επιδιώκει τόσο η ντόπια αστική τάξη, όσο και οι ξένοι δυνάστες μας.
Έτσι, και μάλιστα όχι από κυβερνητική θέση ,   απέναντι στις πιέσεις των ξένων , την τρομολαγνεία και τον πιο χυδαίο αντικομμουνισμό του Σαμαρά, ο ΣΥΡΙΖΑ υπογράφει  πιστοποιητικά  νομιμοφροσύνης σε ευρώ, ΕΕ, και υπόσχεται ότι πασχίζει για την «ευρωπαϊκή κοινωνική συνοχή».
Παράλληλα:
– δεν θεωρεί σκόπιμο να προβεί σε καμιά  αυτοκριτική για παρελθούσες αμαρτίες, τύπου υπερψήφισης του  Μάαστριχτ,  ή για πιο πρόσφατες μικρότερες νοθείες όπως πχ η συμμετοχή νυν βουλευτών και άλλων στελεχών του  στις εκλογές για τα όργανα των ΑΕΙ με βάση το νόμο  Διαμαντοπούλου ,
– αμβλύνει  σε καθημερινή σχεδόν βάση τις αρχικές του τοποθετήσεις, πόσω μάλλον τις προγραμματικές δεσμεύσεις του,
-εξοβελίζει από το λεξιλόγιο του τον όρο καταγγελία,
-απευθύνεται  στην καθεστωτική ΔΗΜΑΡ για σχηματισμό κυβέρνησης και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αυτή να λειτουργήσει με την ανοχή των πιο συντηρητικών δυνάμεων,
-νεκρανασταίνει τον καταδικασμένο στη λαϊκή συνείδηση Αρσένη και τον  προτείνει για υπηρεσιακό πρωθυπουργό,
-προβάλλει  όλο και περισσότερο τα πιο δεξιά στελέχη του, ενώ  τα αριστερά του όλο και πιότερο αυτολογοκρίνονται,
-εναγκαλίζεται με τέως συμβούλους των Τσοχατζόπουλου και Γ. Παπανδρέου,
-προαναγγέλλει το μετασχηματισμό τους σε νέα μεγάλη  δημοκρατική παράταξη,
-φαντασιώνεται ότι θα αλλάξει τους συσχετισμούς στην Ευρώπη σε συμμαχία με τους υποστηριχτές του  Ολάντ, τη  στιγμή που ο ίδιος  καλεί την Ελλάδα να εκπληρώσει όλες  τις υποχρεώσεις της.
Μια τέτοια στάση όμως, δεν μπορεί παρά να γεννήσει τον ακόλουθο προβληματισμό στον καλοπροαίρετο αριστερό που έχει τη πολιτική διαύγεια να τον απασχολεί  κι’ ένα βήμα παραπέρα από το ντέρμπυ των εκλογών.
Έστω  ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατορθώνει να σχηματίσει κυβέρνηση με τη συνεργασία άλλων δυνάμεων όπως η ΔΗΜΑΡ. Το βέβαιο είναι ότι αυτή η κυβέρνηση είναι αδύνατον να κοντράρει έστω και κατ’ ελάχιστο το ξένο  και ντόπιο κεφάλαιο, κάτι απαραίτητο αν θέλει να πάρει τα όποια φιλολαϊκά μέτρα, δίχως τη στήριξη ενός ισχυρού  λαϊκού κινήματος. Όταν όμως στο όνομα της απόσπασης μιας ψήφου πίσω από το παραβάν, η ριζοσπαστικοποίηση αυτού του κινήματος σε αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση , αντί  να προωθείται, γίνεται προσπάθεια να μετριαστεί, ή ακόμη χειρότερα  όταν θεωρείται ότι θα φοβίσουμε το λαό αν ορίσουμε με σαφήνεια ποιοι είναι οι στόχοι και οι αντίπαλοι του, τότε με μαθηματική ακρίβεια το παιγνίδι της επόμενης μέρας έχει χαθεί.
Ακόμη λοιπόν και αυτή  η οπορτουνιστική, επιφανειακή και κοντόφθαλμη κριτική της αριστερής κριτικής στον ΣΥΡΙΖΑ,  αποτελεί ένα επιπρόσθετο λόγο άσκησης της,  ένας επιπρόσθετο λόγο  για να καταδειχτεί ότι  αυτή, όχι  μόνον δεν βλάπτει  τα λαϊκά συμφέροντα, αλλά τα ενισχύει.
Από την ίδια οπτική γωνία και η ψήφος σε ριζοσπαστικές δυνάμεις όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όχι μόνον δεν είναι χαμένη ψήφος, όπως διατείνονται όσοι πρόσφατα ενστερνιστήκαν αυτό το κλασικό επιχείρημα του δικομματισμού,  άλλα είναι μια άλλη ποιοτικά ψήφος που σε βάθος χρόνου, και όχι μόνον εκλογικά, ενισχύει το ριζοσπαστισμό και αποδυναμώνει την προσπάθεια διαμόρφωσης μιας ενσωματώσιμης  αριστεράς .
Το βέβαιο είναι ότι αν ευοδωθεί αυτή η προσπάθεια, αυτό θα είναι αρνητικό και όσοι  αναμένουν κάτι τέτοιο για να δικαιωθούν θα πρέπει να γνωρίζουν ότι μια ήττα μιας κυβέρνησης υπό τον ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από τη δικαίωση τους,   θα χρεωθεί στη σύμπασα αριστερά, και το πιο σημαντικό είναι ότι θα οδηγήσει σε βαθειά απογοήτευση όλο αυτόν τον κόσμο που μέσα στο μαύρο σκοτάδι, είδε στον ΣΥΡΙΖΑ κάποια αχτίδα φωτός.
Γι’ αυτό και πρέπει να πασχίσουμε να διασώσουμε και να ενισχύσουμε τον αριστερό  ριζοσπαστισμό, μόνο ικανό να διαφυλάξει  αυτήν την  ελπίδα και να  μετατρέψει το όνειρο  σε πραγματικότητα, μόνο ικανό να συγκρατήσει το τσουνάμι της απογοήτευσης, που θα προκληθεί  κατά την απευκταία αλλά λίαν πιθανή περίπτωση, που ο ΣΥΡΙΖΑ θα  ενσωματωθεί και το ΚΚΕ θα καταβαραθρωθεί.

Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ (24.5.2012)

Με θέμα την οργάνωση της αυτοτελούς εκλογικής παρέμβασης συνεδρίασε την Κυριακή 20 Μάη στην Αθήνα το Πανελλαδικό Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Η συζήτηση στηρίχτηκε στην επεξεργασία της προηγούμενης απόφασης του ΠΣ στις 13 Μάη, στις αποφάσεις των Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών, στις απόψεις και τη συμβολή των μελών και των φίλων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά και στα αποτελέσματα της πρωτοβουλίας επαφών με άλλες δυνάμεις στο πλαίσιο του καλεσματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη διαμόρφωση μιας πλατιάς εκλογικής συμπόρευσης των δυνάμεων της αντικαπιταλιστικής, αντιΕΕ και αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς.
Η ΠΣΕ συζήτησε σε βάθος το πλαίσιο της εκλογικής παρέμβασης και των συμμαχιών εξουσιοδώντας την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή για τη διαμόρφωση της εκλογικής διακήρυξης, των συνθημάτων και των άμεσων πρωτοβουλιών.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τα μέλη, τους συναγωνιστές και φίλους της, τους αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, τις μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς και του μαζικού κινήματος να δώσουν την εκλογική μάχη από την σκοπιά του δρόμου που έχει ανάγκη η εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία για άμεση ακύρωση του Μνημονίου και των δανειακών σύμβασεων με ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, καθώς και όλων των σχετικών αντιλαϊκών μέτρων,  παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους,  πέρασμα των τραπεζών στο δημόσιο με εργατικό-κοινωνικό έλεγχο, άμεση πολιτική αναδιανομής του πλούτου, έξοδο από την ευρώ και την ΕΕ. Προϋπόθεση, αλλά και συνέπεια αυτού του δρόμου είναι η αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας και η δημοκρατία από το λαό για το λαό, η κατάργηση των ειδικών σωμάτων της ΕΛΑΣ, η απεμπλοκή από το ιμπεριαλιστικό ΝΑΤΟ.
Ο αγώνας θα είναι σκληρός, η νίκη θα είναι του λαού, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεχίζεται
για Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία.

Με την αυλαία που έπεσε χτες στη φαρσοκωμωδία των διερευνητικών εντολών, έληξε και η αγωνιώδης προσπάθεια της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, των κεντροαριστερών και δεξιών δεκανικιών και του κοινωνικο-οικονομικού κατεστημένου να ευνουχίσουν τη λαϊκή θέληση –όπως εκφράστηκε και με τις εκλογές– με μια νέα κυβέρνηση προσηλωμένη στο μνημονιακό άρμα ΕΕ και ΔΝΤ. Κατέρρευσε κάτω από το βάρος του κοινωνικού εγκλήματος της πολιτικής τους. Ήταν σαφές ότι ένα τέτοιο πραξικόπημα δεν θα μπορούσε να σταθεί!

Δεν τελείωσε όμως η προσπάθεια να «τιθασεύσουν» την οργή των εργαζομένων. Με όπλο τη μαύρη προπαγάνδα και τρομοκρατία από την εργοδοσία, συγκεκριμένα ΜΜΕ, τις τράπεζες και την ΕΕ θα προσπαθήσουν να ανακόψουν τη λαϊκή δυναμική. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Σαμαράς έχει μέτωπο μόνο στην Αριστερά και τους κοινωνικούς αγώνες, ενώ αφήνει στο απυρόβλητο το ΠΑΣΟΚ.

Έγινε ξεκάθαρο, ακόμη, ότι παρά τον αντιμνημονιακό λαϊκισμό, η σκληροπυρηνική δεξιά του Καμμένου και η ακροδεξιά της Χρυσής Αυγής τίθενται υπέρ του σκληρού πυρήνα της πολιτικής που έφερε την κοινωνική καταστροφή. Γι’ αυτό και δήλωσαν διαθεσιμότητα σε ενδεχόμενη «κυβέρνηση προσωπικοτήτων» με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Θλιβερός κομπάρσος σε όλη αυτή την ιστορία η ΔΗΜΑΡ, που δίνει ακούραστα εγγυήσεις ότι δεν έχει καμιά σχέση με ό,τι δίνει νόημα στην Αριστερά.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα μιλήσει ξανά την γλώσσα της αλήθειας και της ανατροπής: Για την κατάργηση των Μνημονίων και της νέας Δανειακής Σύμβασης απαιτείται η μονομερής διαγραφή του χρέους, η έξοδος από το ευρώ και η αποδέσμευση από την Ε.Ε., η έξοδος από το ΝΑΤΟ των εξοπλισμών και της ιμπεριαλιστικής επιβολής των αγορών. Τα Μνημόνια δεν είναι παρά η μετάφραση των οδηγιών της ΕΕ, που είναι ο ενορχηστρωτής της επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης. Η αποδέσμευση από την ΕΕ αποτελεί απαραίτητο όρο για να μην πληρώσει η κοινωνική πλειοψηφία την κρίση του καπιταλισμού που βιώνουμε. Απαιτείται ένα λαϊκό και εργατικό κίνημα που θα επιβάλλει την αλλαγή πορείας σε όλα τα επίπεδα. Για να νικήσουν οι εργαζόμενοι, είναι αναγκαία μια Αριστερά με ένα τέτοιο ξεκάθαρο πρόγραμμα ανατροπής. Δεν οδηγεί μακριά η διεκδίκηση από το ΣΥΡΙΖΑ μιας αριστερής κυβέρνησης που απλώς θα επαναδιαπραγματευτεί το χρέος και τους όρους των μνημονίων χωρίς ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ. Ούτε η αποφυγή του ΚΚΕ να παλέψει στο σήμερα στόχους ανατροπής, η απουσία οποιασδήποτε κοινής δράσης, η ύψωση τειχών με την μαχόμενη Αριστερά.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τονίζει ότι ένα οργανωμένο λαϊκό κίνημα που θα έχει στην καρδιά του τους εργατικούς αγώνες και θα στηρίζεται στους εργαζόμενους, στη νεολαία, στους αγρότες, με νέες μορφές οργάνωσης και άμεσης δημοκρατίας, όπως λαϊκές συνελεύσεις, η συλλογική δράση, οι μορφές αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης, μπορεί να επιβάλλει τα λαϊκά και εργατικά δικαιώματα.

Η αντικαπιταλιστική ανατροπή είναι ο δρόμος για να μην είναι αντιστρέψιμη μια τέτοια πορεία, για να σπάσουν τα δεσμά του ευρώ και της ΕΕ, για να ηττηθεί η αρπακτικότητα και η ιδιοτέλεια της εργοδοσίας και των τραπεζών, η ανικανότητα της αγοράς να ικανοποιήσει τις βασικές ανθρώπινες ανάγκες σε μια εποχή αφθονίας, η ισοπέδωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών για χάρη της ασυδοσίας του κεφαλαίου. Για να ανοίξει η εποχή του σοσιαλισμού που δεν γνωρίσαμε, η εποχή που θα αφήσει πίσω της την εκμετάλλευση και τη βαρβαρότητα.

Μια δυνατή -και εκλογικά- αντικαπιταλιστική Αριστερά θα δώσει ώθηση σε αυτή την προοπτική. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει την κοινή εκλογική κάθοδο με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, ανατρεπτικής και αντι-ΕΕ Αριστεράς, στη βάση του παραπάνω αναγκαίου αντικαπιταλιστικού προγράμματος απάντησης στην κρίση, αναδεικνύοντας ιδιαίτερα το ζήτημα της πάλης κατά του ευρώ και της ΕΕ. Ταυτόχρονα καλεί όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να συμβάλλουν στην ανάπτυξη εκείνου του εργατικού κινήματος, πριν και μετά τις εκλογές, που θα απαντήσει με αποφασιστικότητα στην πρόκληση της εφαρμογής των μνημονιακών μέτρων, που συνεχίζεται ακόμη και μετά την σαφή καταδίκη τους από τον ελληνικό λαό: οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι ατομικές συμβάσεις εργασίας, οι απολύσεις, η διάλυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, τα χαράτσια, η καταστολή, οι ρατσιστικές προκλήσεις είναι εδώ και απαιτούν άμεση κινηματική απάντηση.

Αυτό είναι το ενωτικό και μαχητικό κάλεσμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπροστά στις εκλογές.

Ψωμί, παιδεία, ελευθερία, ήρθε η ώρα να κάνουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Αθήνα, Κυριακή 13/05
Το Πανελλαδικό Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνεδρίασε για τα αποτελέσματα των εκλογών και την πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται στη βάση της εισήγησης που κατατέθηκε από την Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή. Μετά από πλούσια συζήτηση, όπου παρουσιάστηκαν και αποφάσεις και απόψεις τοπικών και κλαδικών επιτροπών, πήρε την ακόλουθη απόφαση:

  1. Το εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί μια σημαντική νίκη  του λαού που επιφύλαξε μια συντριπτική ήττα στο «μαύρο μέτωπο» του Μνημονίου και στράφηκε κατά κύριο λόγο προς την Αριστερά. Ταυτόχρονα ενισχύθηκαν συντηρητικές δυνάμεις με μια δήθεν «αντιμνημονιακή» ρητορεία (Ανεξάρτητοι Έλληνες). Ιδιαίτερα επικίνδυνη εξέλιξη συνιστά η  άνοδος των νεοναζί της Χρυσής Αυγής που με την στήριξη κέντρων του συστήματος εκμεταλλεύτηκε την απελπισία και τη σύγχυση ανθρώπων του λαού, ενισχύθηκε από την ρατσιστική πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και πρόβαλε δημαγωγικά  ένα  «αντισυστημικό» προσωπείο.
  1. Η ενίσχυση της Αριστεράς, η μεγαλύτερη από το 1958, είναι καρπός της συσσωρευμένης οργής και αγανάκτησης από τις πολιτικές των μνημονίων, των αγώνων που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Οι πανεργατικές απεργίες, οι καταλήψεις, το Σύνταγμα και οι πλατείες, οι χιλιάδες μικροί και μεγάλοι αγώνες, αυτός ο πανεργατικός – παλλαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στην βαρβαρότητα των Μνημονίων, εκφράστηκε και εκλογικά, οδηγώντας πάνω από δύο εκατομμύρια ψηφοφόρους προς τα αριστερά. Το μήνυμα της κάλπης δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στους εργαζόμενους και όλο το λαό για να κλιμακώσουν τους αγώνες και να ξηλώσουμε τα Μνημόνια, τις Τρόικες και το χρεοκοπημένο σύστημά τους.
  1. Τα Μνημόνια,  οι νόμοι  και οι πολιτικές που τα συνοδεύουν, οι επιλογές της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου έχουν πλέον οριστικά απονομιμοποιηθεί. Παρά την όποια μεταμφίεσή του, κανένα μέτρο από αυτά που ψηφίστηκαν στο όνομά του δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Κανένα νέο μέτρο δεν πρέπει να παρθεί. Καμιά κυβέρνηση που να εφαρμόζει αυτήν την πολιτική  δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή. Δεν περιμένουμε τις διεργασίες για τον σχηματισμό της όποιας κυβέρνησης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους σε αγώνες τώρα για να στηρίξουν τα δικαιώματά τους και να  ανατραπεί τώρα, ο μνημονιακός εφιάλτης και η πολιτική κυβερνήσεων, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφαλαίου, με πρώτο βήμα την μάχη για να μην καταργηθεί καμιά κλαδική σύμβαση μετά τις 15 Μάη, σύμφωνα με τις προβλέψεις της δανειακής σύμβασης.
  1. Η διαδικασία των διερευνητικών εντολών δεν πρέπει να παγιδέψει την Αριστερά σε οποιαδήποτε πρόταση για “οικουμενική κυβέρνηση εθνικής ενότητας”, κυβέρνηση δηλαδή που στόχο θα έχει την συνέχιση της λεηλασίας των εργαζόμενων στο όνομα της “σταδιακής απαγκίστρωσης ή επαναδιαπραγμάτευσης” των Μνημονίων. Κάθε απόπειρα σχηματισμού κυβέρνησης στην βάση της πολιτικής του Μνημονίου (ανοιχτά ή συγκαλυμμένα) και της δανειακής σύμβασης για την εφαρμογή των αντεργατικών και αντιλαϊκών τους μέτρων συνιστά πραξικόπημα και θα σαρωθεί από την λαϊκή εξέγερση. Σε περίπτωση που τέτοια σχέδια ευοδωθούν, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί όλο τον λαό και όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να οργανώσουν παλλαϊκό ξεσηκωμό, με συγκεντρώσεις στις πλατείες και γενική απεργία, προκειμένου να ακυρωθεί η αντιλαϊκή επιβολή.  
    Η οποιαδήποτε συμμετοχή της αριστεράς σε κυβέρνηση κάτω από τον έλεγχο και μέσα στα όρια της τρόικα, της ΕΕ, των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, με επαναδιαπραγμάτευση και όχι ριζική ανατροπή και καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, των Μνημονίων και των ασφυκτικών ορίων που θέτουν «το σύμφωνο για το ευρώ» και η γενικότερη πολιτική της ΕΕ,  θα την οδηγήσει αργά ή γρήγορα, σε ενσωμάτωση και ήττα. Θα διαψεύσει τις λαϊκές προσδοκίες και ελπίδες. Η Αριστερά πρέπει να στοχεύει στην διεκδίκηση της πολιτικής και κυβερνητικής εξουσίας, από ένα ανατρεπτικό πολιτικό και κοινωνικό κίνημα. Με θεσμούς λαϊκής εξουσίας και εργατικού ελέγχου, με σύνδεση του ερωτήματος της κυβερνητικής εξουσίας με μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, με ρήξη με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, το εργατικό και λαϊκό κίνημα είναι ικανό να επιβάλει τη δική του εξουσία και κυβέρνηση.
  1. Θεωρούμε θετικό το γεγονός ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπερτριπλασίασε το ποσοστό της σε σύγκριση με τις εθνικές εκλογές του 2009 -πολλαπλάσιο όλων των εκλογικών παρεμβάσεων της επαναστατικής Αριστεράς σε βουλευτικές εκλογές από το 1974 μέχρι σήμερα. Δείχνει ότι η επιτυχία των σχημάτων που υποστήριξε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 δεν ήταν παροδική, αλλά ανταποκρίνεται σε ένα πραγματικό ρεύμα ριζοσπαστικοποίησης μέσα στην κοινωνία. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πραγματοποίησε με το πρόγραμμά της μια μεγάλη εξόρμηση μέσα στον λαό.  Δούλεψε συστηματικά το πρόγραμμα και το περιεχόμενο του άλλου δρόμου, της αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Ήρθε σε επαφή με εκατοντάδες  χιλιάδες εργαζόμενους. Έδωσε τη μάχη κάτω από αντίξοες συνθήκες, κατά κανόνα αποκλεισμένη από τα ΜΜΕ και στηριζόμενη αποκλειστικά στη συνεισφορά των μελών της. Η μεγάλη αυτή εξόρμηση αποτελεί μια πολύ σημαντική παρακαταθήκη για την επόμενη μέρα. 
    Ωστόσο, αναγνωρίζουμε ότι το αποτέλεσμα είναι τελικά κατώτερο των προσδοκιών και των δυνατοτήτων. Δεν έγινε κατορθωτό, παρά τα παραπάνω θετικά χαρακτηριστικά, να επηρεάσουμε ακόμη αποφασιστικότερα το τεράστιο ρεύμα αποσκίρτησης απ’ την επιρροή του αστικού δικομματισμού και να έχουμε ακόμα μεγαλύτερη άνοδο, καθώς τμήμα των εργαζόμενων που είχε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην επιλογή του δεν έμεινε τελικά ανεπηρέαστο από κοινοβουλευτικές αυταπάτες για δημιουργία μιας “κυβέρνησης της αριστεράς”, που θα δώσει άμεση και χωρίς συγκρούσεις και ανατροπή λύση στα προβλήματα.
    Θα χρειαστεί να συνεχίσουμε την προσπάθεια για να πείσουμε ότι για την αντιμετώπιση των πιο καυτών και άμεσων κοινωνικών προβλημάτων, δεν αρκούν οι «αντιμνημονιακές» απαντήσεις χωρίς έξοδο από το ευρώ, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ και συνολικότερα ρήξη με το σύστημα που παράγει κρίσεις και μνημόνια. Ότι η πορεία σύγκρουσης με τους δανειστές και το κεφάλαιο δεν είναι ένας ανέμελος περίπατος, μια εύκολη νίκη που θα μας εξασφαλίσει μια «αριστερή κυβέρνηση», αλλά θα είναι μια δύσκολη, σκληρή πάλη που απαιτεί την κλιμάκωση του πολιτικού ταξικού αγώνα και την συγκρότηση από τα κάτω οργάνων πάλης των ίδιων των εργαζόμενων. Θα χρειαστεί να συνεχίσουμε την προσπάθεια ώστε ο ίδιος ο κόσμος του αγώνα, οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες που ριζοσπαστικοποιούνται, να συνδέσουν τους αγώνες τους με το πρόγραμμα της «αντικαπιταλιστικής ανατροπής», να ανιχνεύσουν με σύγχρονους όρους τη σοσιαλιστική και κομουνιστική προοπτική.
    Μπορεί τα ποσοστά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να μην έσπασαν το φράγμα του 3% του καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου, είναι όμως σημαντικά για να την καταγράψουν στην συνείδηση χιλιάδων αγωνιστών ως μια προωθητική και ενωτική φωνή που συμβάλει στο δυνάμωμα του κινήματος και ολόκληρης της αριστεράς. Χαιρόμαστε μαζί με όλον αυτόν τον κόσμο για την άνοδο της αριστεράς, οργανώνουμε μαζί τις μάχες της επόμενης μέρας. 
  1. Μετά και το αποτέλεσμα των εκλογών μπαίνουμε σε μια περίοδο κυβερνητικής και πολιτικής αστάθειας. Οι δυνάμεις του συστήματος με την στήριξη του «διεθνούς παράγοντα» δέχτηκαν ισχυρό πλήγμα, αλλά θα επιμείνουν στην προσπάθειά τους να ανατρέψουν τους συσχετισμούς που αποτυπώθηκαν στο εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης Μάη. Θα αξιοποιήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση κάθε μέσο. Από την πίεση στις δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς για την συμμόρφωσή τους σε μια γραμμή «διόρθωσης» των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης εντός του ευρώ και της ΕΕ, έως τους ανοικτούς εκβιασμούς, την απειλή της «χρεοκοπίας» και της πείνας, της «εξόδου από το ευρώ», την αξιοποίηση της φασιστικής ακροδεξιάς. Το επόμενο διάστημα θα είναι περίοδος κοινωνικής πόλωσης και όξυνσης της ταξικής πάλης, όχι ανέμελων κυβερνητικών λύσεων.
    Για να μην πισωγυρίσει η κατάσταση, για να πάει ένα βήμα μπροστά στον δρόμο των μεγάλων αγώνων και του αποτελέσματος της 6ης Μάη απαιτείται o λαός να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, με την ανάπτυξη ενός πολιτικού εργατικού και λαϊκού κινήματος και να επιβάλλει, εδώ και τώρα, την κατάργηση των μνημονίων, της δανειακής σύμβασης και των νόμων  που τα συνοδεύουν, την διαγραφή του χρέους. Να επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις σε αξιοπρεπή επίπεδα. Να επιβάλλει την απαγόρευση των απολύσεων. Να αποτρέψει κάθε νέα ιδιωτικοποίηση και να αναιρέσει τις προηγούμενες, διεκδικώντας την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο. Να διεκδικήσει αύξηση των δαπανών για παιδεία, υγεία. Να κλιμακώσει τα κινήματα ανυπακοής «δεν πληρώνω» μέχρι την οριστική κατάργηση των  χαρατσιών, των διοδίων κλπ. Να επιβάλλει την απειθαρχία και την μη εφαρμογή των αντιλαϊκών αποφάσεων της ΕΕ -είτε περιέχονται στα Μνημόνια (ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση των αγορών κλπ), είτε όχι- την ακύρωση στην πράξη του Συμφώνου Δημοσιονομικής Σταθερότητας, την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ. Επιπλέον, είναι επίκαιρο όσο ποτέ το αίτημα για απλή αναλογική.  Με άμεσες κινητοποιήσεις και απεργίες ενάντια στην κατάργηση της «μετενέργειας» των συλλογικών συμβάσεων εργασίας (15 Μάη), με λαϊκές συνελεύσεις στις πλατείες, με καταλήψεις χώρων δουλειάς ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, με εργατική ανυπακοή στην εφαρμογή των μέτρων και των νόμων του Μνημονίου. Μέσα από την ενίσχυση των οργάνων του ίδιου του κινήματος, με τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων, των απεργιακών επιτροπών, των επιτροπών αγώνα, απέναντι στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, για αγώνες και συνδικάτα όργανα της ταξικής πάλης, στα χέρια των εργαζόμενων. Να ξαναθέσει τα θέματα του περιβάλλοντος: οι αγώνες του λαού στη Χαλκιδική επαναφέρουν στο προσκήνιο το θέμα και καταδεικνύουν την άμεση επίδραση της καπιταλιστικής κρίσης στο περιβάλλον. Απαιτείται  η οριστική συντριβή των δυνάμεων του αστικού-μνημονιακού-φιλο-ΕΕ τόξου, η αποδυνάμωση των συντηρητικών «δήθεν» αντιμνημονιακών δυνάμεων και η παραπέρα ενίσχυση της αριστεράς και ειδικά της αντικαπιταλιστικής-επαναστατικής αριστεράς. Εκείνων δηλαδή των δυνάμεων που δεν ταλαντεύονται ανάμεσα στην «επαναδιαπραγμάτευση» και την καταγγελία των Μνημονίων και της δανειακής σύμβασης, που θέτουν καθαρά το θέμα της εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ. Που προβάλλουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος, ο οποίος οδηγεί στο πέρασμα της εξουσίας και του πλούτου στα χέρια των εργαζόμενων, μέσα από την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και όχι μέσα από την διαχείρισή του. Που δεν καλλιεργούν «κοινοβουλευτικές και κυβερνητικές αυταπάτες» γιατί ξέρουν από την εμπειρία του κινήματος και των αγώνων του, ότι η συμμετοχή της αριστεράς σε κυβερνήσεις εντός των ορίων του συστήματος (όπως στην Ιταλία και την Γαλλία) οδηγεί γρήγορα στην καταστροφή και του κινήματος και της ίδιας της αριστεράς. Απαιτείται η παραπέρα ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς που καλεί το εργατικό – λαϊκό κίνημα να είναι ο πρωταγωνιστής που θα επιβάλει στον δρόμο το δίκιο του χωρίς να περιμένει ούτε μια μέρα μέχρι να σχηματιστεί οποιαδήποτε κυβέρνηση. Με ενωτικές πρωτοβουλίες δράσης μέσα στο κίνημα και όχι διασπαστικές λογικές που κινδυνεύουν να υποτιμάνε την αριστερόστροφη διάθεση που υπάρχει. Που να καλούν τον κόσμο να παλέψει εδώ και τώρα και όχι να τον εγκαλούν “να ψηφίσει σωστά” στις επόμενες εκλογές.
  1. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα επιμείνει το αμέσως επόμενο διάστημα στην πρότασή της για την οικοδόμηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και  ανατροπής της επίθεσης. Στο άμεσο ξεδίπλωμα των αγώνων. Στην ανάπτυξη όλων των οργάνων πάλης των εργαζόμενων. Στο ενωτικό της κάλεσμα προς όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς να συμβάλλουν επειγόντως σε αυτήν την κατεύθυνση. Πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι η λειτουργία πλατιών συνελεύσεων του μαχόμενου κόσμου του κινήματος και της αριστεράς σε κάθε χώρο δουλειάς, νεολαίας, γειτονιάς, που θα οργανώσει την κοινή δράση, την αλληλεγγύη, τον πλατύ διάλογο για το ποιο είναι το αναγκαίο σήμερα πρόγραμμα διεξόδου από την μέγγενη της δανειακής σύμβασης, του Μνημονίου, της κρίσης, ποιος και με ποιο τρόπο θα το επιβάλλει.
    Την ίδια ώρα προωθούμε τη συγκρότηση ενός πλατιού ενωτικού μετώπου της αριστεράς και του εργατικού κινήματος που θα φράξει το δρόμο στη φασιστική απειλή και την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής κατά των μεταναστών και των αγωνιστών του κινήματος. Με άμεσες πρωτοβουλίες που να αποκαλύπτουν τον βαθιά «συστημικό» και αντιδραστικό, φιλο-ΕΕ και μνημονιακό ρόλο της «Χρυσής Αυγής», τις ναζιστικές αντιλήψεις της, να αποκαλύπτει την ψεύτικη «φιλολαϊκή» ρητορική της, να αποσυνθέτει την κοινωνική της βάση. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απευθύνει άμεσα κάλεσμα για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας για την κοινή δράση στην αντιμετώπιση της φασιστικής απειλής, σε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις του εργατικού κινήματος και της αριστεράς (συμπεριλαμβανομένων του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ) σε κεντρικό και τοπικό επίπεδο.
  1. Επιμένουμε στο δρόμο της αναγκαίας σήμερα μετωπικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς και απευθύνουμε σε όλες τις δυνάμεις και τους αγωνιστές  που διαλέγουν δρόμους ρήξης και ανατροπής, ανοιχτό κάλεσμα για διάλογο, κοινή δράση και μετωπική πολιτική και εκλογική συνεργασία. Ταυτόχρονα δίνουμε την μάχη για να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πρώτα και κύρια μέσα στους αγώνες αλλά και στις επόμενες εκλογικές μάχες. Η υπεράσπιση της ανάγκης και η πάλη για την οικοδόμηση μιας άλλης αριστεράς, αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής, με ορίζοντα μια νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική, ενωτική και δημοκρατική είναι πιο απαραίτητη από ποτέ. Σε ενδεχόμενο νέων εκλογών, το Πανελλαδικό Συντονιστικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ επιδιώκει την κοινή εκλογική κάθοδο με δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής, αντιιμπεριαλιστικής, ανατρεπτικής και αντι-ΕΕ Αριστεράς, στη βάση του αναγκαίου συνολικού αντικαπιταλιστικού προγράμματος απάντησης στην κρίση, αναδεικνύοντας ιδιαίτερα το ζήτημα της πάλης κατά του ευρώ και της ΕΕ, στην προοπτική μιας άλλης Αριστεράς και με κορμό την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την πολιτική της πρόταση θα συζητήσει με την Κομμουνιστική Οργάνωση «Ανασύνταξη», την ΟΚΔΕ, το ΕΕΚ, το ΚΚΕ (μ-λ), το ΜΛ ΚΚΕ, με δυνάμεις του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής, καθώς και με αγωνιστές και ρεύματα που διαφοροποιούνται από το χώρο του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Σε κάθε περίπτωση, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα προβάλει αυτοτελώς το πρόγραμμά της σε όλα τα ζητήματα, όπως και την θέση της για αντικαπιταλιστική διεθνιστική αποδέσμευση από την ΕΕ.
  1. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απευθυνθεί το επόμενο διάστημα σε όλους τους αγωνιστές και  τις αγωνίστριες, τους νέους  συντρόφους μας που δώσαμε μαζί τους την μάχη των εκλογών. Τους καλούμε να πυκνώσουν τις γραμμές της αντικαπιταλιστικής- επαναστατικής  αριστεράς. Να συμβάλουν στην ανάπτυξή της. Να εμπλουτίσουν την πολιτική παρέμβασή της με το δικό τους προβληματισμό και την εμπειρία τους. Τα αδιέξοδα της ευρωλαγνείας, του κυβερνητισμού και της αναπαλαίωσης της σοσιαλδημοκρατίας από τη μια, της αποφυγής-αναβολής κάθε σημαντικής ταξικής και πολιτικής σύγκρουσης μέχρι τη δεύτερη παρουσία της… «Λαϊκής Εξουσίας» απ’ την άλλη, αλλά και τα αδιέξοδα των μοναχικών δρόμων της «καθαρότητας», επιβάλλουν την αποφασιστική ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την παραπέρα προγραμματική της εμβάθυνση και ωρίμανση, την οργανωτική της συγκρότηση, τη συγχώνευσή της με τα πιο πρωτοπόρα τμήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας στις πόλεις και στην ύπαιθρο. Στο αμέσως επόμενο διάστημα θα συνεχίσουμε και θα εμβαθύνουμε την οργανωτική συγκρότηση, με έναν μόνιμο και συστηματικό τρόπο, των Τοπικών και Κλαδικών Επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ώστε να διευκολύνουμε την ένταξη με έναν ισότιμο και δημοκρατικό τρόπο των εκατοντάδων αγωνιστών με τους οποίους παλέψαμε μαζί τόσο στους αγώνες, όσο και κατά την προεκλογική περίοδο, την πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με την υλοποίηση των αποφάσεων της 1ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψη, στην κατεύθυνση της δημοκρατικής λειτουργίας των πολιτικών της διαδικασιών σε κάθε επίπεδο και την ενεργό συμμετοχή των συντροφισσών και των συντρόφων που την συναποτελούν, επιχειρώντας την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ενοποίηση της παρέμβασής τους.
  1. Το αμέσως επόμενο διάστημα θα ακολουθήσει οργανωμένη συζήτηση σε όλο το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στις κλαδικές και τις τοπικές της επιτροπές, σχετικά με  τα αποτελέσματα των εκλογών και την πολιτική μας παρέμβαση, που συμπεριλαμβάνει και την πιθανότητα μιας νέας εκλογικής μάχης μέσα στον Ιούνη.
    Σε αυτή την περίπτωση, η τελική απόφαση για την εκλογική κάθοδο, μετά από τον κύκλο συζητήσεων με όλες τις δυνάμεις που προαναφέρθηκαν, θα ληφθεί μετά από σύγκληση εκ νέου του Πανελλαδικού Συντονιστικού της ΑΝΤΑΡΣΥΑ την Κυριακή 20 Μαϊου, στις 10 πμ στην ΑΣΟΕΕ.

Η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (ΚΣΕ) εξέτασε σε συνεδρίασή της τα αποτελέσματα των εκλογών και την πολιτική κατάσταση που διαμορφώνεται και εκτίμησε τα παρακάτω:
1.           Το εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί μια σημαντική νίκη  του λαού που επιφύλαξε μια συντριπτική ήττα στο «μαύρο μέτωπο» του Μνημονίου και στράφηκε κατά κύριο λόγο προς την αριστερά. Ταυτόχρονα ενισχύθηκαν συντηρητικές δυνάμεις με μια δήθεν «αντιμνημονιακή» ρητορεία (Ανεξάρτητοι Έλληνες). Ιδιαίτερα επικίνδυνη εξέλιξη συνιστά η  άνοδος των νεοναζί της Χρυσής Αυγής που με την στήριξη κέντρων του συστήματος εκμεταλλεύτηκε την απελπισία και τη σύγχυση ανθρώπων του λαού, ενισχύθηκε από την ρατσιστική πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και πρόβαλε δημαγωγικά  ένα  «αντισυστημικό» προσωπείο.
2.           Η ενίσχυση της αριστεράς, η μεγαλύτερη από το 1958, είναι καρπός της συσσωρευμένης οργής και αγανάκτησης από τις πολιτικές των μνημονίων, των αγώνων που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα. Οι πανεργατικές απεργίες, οι καταλήψεις, το Σύνταγμα και οι πλατείες, οι χιλιάδες μικροί και μεγάλοι αγώνες, αυτός ο πανεργατικός – παλλαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στην βαρβαρότητα των Μνημονίων, εκφράστηκε και εκλογικά, οδηγώντας πάνω από δύο εκατομμύρια ψηφοφόρους προς τα αριστερά. Το μήνυμα της κάλπης δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στους εργαζόμενους και όλο το λαό για να κλιμακώσουν τους αγώνες και να ξηλώσουμε τα Μνημόνια, τις Τρόικες και το χρεοκοπημένο σύστημά τους.
3.           Τα Μνημόνια,  οι νόμοι  και οι πολιτικές που το συνοδεύουν, οι επιλογές της ΕΕ, του ΔΝΤ και του κεφαλαίου  έχουν πλέον οριστικά απονομιμοποιηθεί. Παρά την όποια μεταμφίεσή του, κανένα μέτρο από αυτά που ψηφίστηκαν στο όνομά του δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Κανένα νέο μέτρο δεν πρέπει να παρθεί. Καμιά κυβέρνηση που να εφαρμόζει αυτήν την   πολιτική  δεν πρόκειται να γίνει ανεκτή .Δεν περιμένουμε τις διεργασίες για τον σχηματισμό της όποιας κυβέρνησης. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους σε αγώνες τώρα για να στηρίξουν τα δικαιώματά τους και να  ανατραπεί τώρα, ο μνημονιακός εφιάλτης και η πολιτική κυβερνήσεων, ΕΕ, ΔΝΤ, κεφαλαίου, με πρώτο βήμα την μάχη για να μην καταργηθεί καμιά κλαδική σύμβαση μετά τις 15 Μάη, σύμφωνα με τις προβλέψεις της δανειακής σύμβασης.
4.           Η διαδικασία των διερευνητικών εντολών δεν πρέπει να παγιδέψει την Αριστερά σε οποιαδήποτε πρόταση για “οικουμενική κυβέρνηση εθνικής ενότητας”, κυβέρνηση δηλαδή που στόχο θα έχει την συνέχιση της λεηλασίας των εργαζόμενων στο όνομα της “σταδιακής απαγκίστρωσης ή επαναδιαπραγμάτευσης” των Μνημονίων. Κάθε απόπειρα σχηματισμού κυβέρνησης στην βάση της πολιτικής του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης συνιστά πραξικόπημα και θα σαρωθεί από την λαϊκή εξέγερση.
Η οποιαδήποτε συμμετοχή της αριστεράς σε κυβέρνηση κάτω από τον έλεγχο και μέσα στα όρια της τρόικα, της ΕΕ, των  τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, με επαναδιαπραγμάτευση και όχι ριζική ανατροπή και καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, των μνημονίων και των ασφυκτικών ορίων που θέτουν «το σύμφωνο για το ευρώ» και η γενικότερη πολιτική της ΕΕ,  θα την οδηγήσει αργά ή γρήγορα, σε ενσωμάτωση και ήττα. Θα διαψεύσει τις λαϊκές προσδοκίες και ελπίδες. Η Αριστερά πρέπει να στοχεύει στην διεκδίκηση της πολιτικής και κυβερνητικής εξουσίας, από ένα ανατρεπτικό πολιτικό και κοινωνικό κίνημα. Με θεσμούς λαϊκής εξουσίας και εργατικού ελέγχου,με σύνδεση του ερωτήματος της κυβερνητικής εξουσίας με μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική, με ρήξη με το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό, το εργατικό και λαϊκό κίνημα ικανό να επιβάλει τη δική του εξουσία και κυβέρνηση.
5.           Θεωρούμε θετικό το γεγονός ότι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ υπερτριπλασίασε το ποσοστό της σε σύγκριση με τις εθνικές εκλογές του 2009 – πολλαπλάσιο όλων των εκλογικών παρεμβάσεων της επαναστατικής Αριστεράς σε βουλευτικές εκλογές από το 1974 μέχρι σήμερα. Δείχνει ότι η επιτυχία των σχημάτων που υποστήριξε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 δεν ήταν παροδική, αλλά ανταποκρίνεται σε ένα πραγματικό ρεύμα ριζοσπαστικοποίησης μέσα στην κοινωνία. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πραγματοποίησε με το πρόγραμμά της μια μεγάλη εξόρμηση μέσα στον λαό.  Δούλεψε συστηματικά το πρόγραμμα και το περιεχόμενο του άλλου δρόμου, της αντικαπιταλιστικής ανατροπής. Ήρθε σε επαφή με εκατοντάδες  χιλιάδες εργαζόμενους. Η μεγάλη αυτή εξόρμηση αποτελεί μια πολύ σημαντική παρακαταθήκη για την επόμενη μέρα.
Ωστόσο, αναγνωρίζουμε ότι το αποτέλεσμα είναι τελικά κατώτερο των προσδοκιών και των δυνατοτήτων. Δεν έγινε κατορθωτό, παρά τα παραπάνω θετικά χαρακτηριστικά, να επηρεάσουμε ακόμη αποφασιστικότερα το τεράστιο ρεύμα αποσκίρτησης απ’ την επιρροή του αστικού δικομματισμού και να έχουμε ακόμα μεγαλύτερη άνοδο, καθώς τμήμα των εργαζόμενων που είχε την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην επιλογή του δεν έμεινε τελικά ανεπηρέαστο από κοινοβουλευτικές αυταπάτες για δημιουργία μιας “κυβέρνησης της αριστεράς”, που θα δώσει άμεση και χωρίς συγκρούσεις και ανατροπή λύση στα προβλήματα.
Θα χρειαστεί να συνεχίσουμε την προσπάθεια για να πείσουμε ότι για την αντιμετώπιση των πιο καυτών και άμεσων κοινωνικών προβλημάτων, δεν αρκούν οι «αντιμνημονιακές» απαντήσεις χωρίς έξοδο από το ευρώ, ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ και συνολικότερα ρήξη με το σύστημα που παράγει κρίσεις και μνημόνια. Ότι η πορεία σύγκρουσης με τους δανειστές και το κεφάλαιο δεν είναι ένας ανέμελος περίπατος, μια εύκολη νίκη που θα μας εξασφαλίσει μια «αριστερή κυβέρνηση», αλλά θα είναι μια δύσκολη, σκληρή πάλη που απαιτεί την κλιμάκωση του πολιτικού ταξικού αγώνα και την συγκρότηση από τα κάτω οργάνων πάλης των ίδιων των εργαζόμενων. Θα χρειαστεί να συνεχίσουμε την προσπάθεια ώστε ο ίδιος ο κόσμος του αγώνα, οι εργαζόμενοι και εργαζόμενες που ριζοσπαστικοποιούνται, να συνδέσουν τους αγώνες τους με το πρόγραμμα της «αντικαπιταλιστικής ανατροπής», να ανιχνεύσουν με σύγχρονους όρους τη σοσιαλιστική και κομουνιστική προοπτική.
Μπορεί τα ποσοστά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να  μην έσπασαν το φράγμα του 3% του καλπονοθευτικού εκλογικού νόμου, είναι όμως σημαντικά για να την καταγράψουν στην συνείδηση χιλιάδων αγωνιστών σαν μια προωθητική και ενωτική φωνή που συμβάλει στο δυνάμωμα του κινήματος και ολόκληρης της αριστεράς. Χαιρόμαστε μαζί με όλον αυτόν τον κόσμο για την άνοδο της αριστεράς, οργανώνουμε μαζί τις μάχες της επόμενης μέρας.  
6.     Μετά και το αποτέλεσμα των εκλογών μπαίνουμε σε μια περίοδο κυβερνητικής και πολιτικής αστάθειας. Οι δυνάμεις του συστήματος με την στήριξη του «διεθνούς παράγοντα» δέχτηκαν ισχυρό πλήγμα, αλλά θα επιμείνουν στην προσπάθειά τους να ανατρέψουν τους συσχετισμούς που αποτυπώθηκαν στο εκλογικό αποτέλεσμα της 6ης του Μάη. Θα αξιοποιήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση κάθε μέσο.Από την πίεση στις δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς για την συμμόρφωσή τους σε μια γραμμή «διόρθωσης» των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης εντός του ευρώ και της ΕΕ, έως τους ανοικτούς εκβιασμούς, την απειλή της «χρεοκοπίας» και της πείνας, της «εξόδου από το ευρώ», την αξιοποίηση της φασιστικής ακροδεξιάς ακόμα και εξωτερικές στρατιωτικές πιέσεις. Το επόμενο διάστημα θα είναι περίοδος κοινωνικής πόλωσης και όξυνσης της ταξικής πάλης, όχι ανέμελων κυβερνητικών λύσεων.
Για να μην πισωγυρίσει η κατάσταση, για να πάει ένα βήμα μπροστά στον δρόμο των μεγάλων αγώνων και του αποτελέσματος της 6ης του Μάη απαιτείται, o λαός να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, με την ανάπτυξη ενός πολιτικού εργατικού και λαϊκού κινήματος και να επιβάλλει, εδώ και τώρα, την κατάργηση των μνημονίων, της δανειακής σύμβασης και των νόμων  που τα συνοδεύουν, την διαγραφή του χρέους. Να επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις σε αξιοπρεπή επίπεδα. Να επιβάλλει την απαγόρευση των απολύσεων. Να αποτρέψει κάθε νέα ιδιωτικοποίηση και να αναιρέσει τις προηγούμενες, διεκδικώντας την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο. Να διεκδικήσει αύξηση των δαπανών για παιδεία, υγεία.  Να κλιμακώσει τα κινήματα ανυπακοής «δεν πληρώνω» μέχρι την οριστική κατάργηση των  χαρατσιών, των διοδίων κλπ. Να επιβάλλει την απειθαρχία και την μη εφαρμογή των αντιλαϊκών αποφάσεων της ΕΕ -είτε περιέχονται στα Μνημόνια (ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση των αγορών κλπ), είτε όχι- την ακύρωση στην πράξη του Συμφώνου Δημοσιονομικής Σταθερότητας, την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ. Μέσα από την ενίσχυση των οργάνων του κινήματος πέρα από τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες.
Απαιτείται  η οριστική συντριβή των δυνάμεων του αστικού-μνημονιακού-φιλο-ΕΕ τόξου, η αποδυνάμωση των συντηρητικών «δήθεν» αντιμνημονιακών δυνάμεων και η παραπέρα ενίσχυση της αριστεράς και ειδικά της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς. Εκείνων δηλαδή των δυνάμεων που δεν ταλαντεύονται ανάμεσα στην «επαναδιαπραγμάτευση» και την καταγγελία των μνημονίων και της δανειακής σύμβασης, που θέτουν καθαρά το θέμα της εξόδου από το ευρώ και την ΕΕ. Που προβάλλουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος, που οδηγεί στο πέρασμα της εξουσίας και του πλούτου στα χέρια των εργαζόμενων, μέσα από την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού και όχι μέσα από την διαχείρισή του. Που δεν καλλιεργούν «κοινοβουλευτικές και κυβερνητικές αυταπάτες» γιατί ξέρουν από την εμπειρία του κινήματος και των αγώνων του, ότι η συμμετοχή της αριστεράς σε κυβερνήσεις εντός των ορίων του συστήματος (όπως στην Ιταλία και την Γαλλία) οδηγεί γρήγορα στην καταστροφή και του κινήματος και της ίδιας της αριστεράς. Απαιτείται η παραπέρα ενίσχυση της αντικαπιταλιστικής – επαναστατικής αριστεράς που καλεί το εργατικό – λαϊκό κίνημα να είναι ο πρωταγωνιστής που θα επιβάλει στον δρόμο το δίκιο του χωρίς να περιμένει ούτε μια μέρα μέχρι να σχηματιστεί οποιαδήποτε κυβέρνηση. Με ενωτικές πρωτοβουλίες δράσης μέσα στο κίνημα και όχι διασπαστικές λογικές που κινδυνεύουν να υποτιμάνε την αριστερόστροφη διάθεση που υπάρχει. Που να καλούν τον κόσμο να παλέψει εδώ και τώρα και όχι να τον εγκαλούν “να ψηφίσει σωστά” στις επόμενες εκλογές.
7.           Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα επιμείνει το αμέσως επόμενο διάστημα στην πρότασή της για την οικοδόμηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και  ανατροπής της επίθεσης. Στο άμεσο ξεδίπλωμα των αγώνων. Στην ανάπτυξη όλων των οργάνων πάλης των εργαζόμενων. Στο ενωτικό της κάλεσμα προς όλες τις δυνάμεις της αριστεράς να συμβάλλουν επειγόντως σε αυτήν την κατεύθυνση.
Την ίδια ώρα προωθούμε τη συγκρότηση ενός πλατιού ενωτικού μετώπου της αριστεράς και του εργατικού κινήματος που θα φράξει το δρόμο στη φασιστική απειλή και την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής κατά των μεταναστών και των αγωνιστών του κινήματος. Με άμεσες πρωτοβουλίες που να αποκαλύπτουν τον βαθιά «συστημικό» και αντιδραστικό, φιλο-ΕΕ και μνημονιακό ρόλο της «Χρυσής Αυγής», τις ναζιστικές αντιλήψεις της, να αποκαλύπτει την ψεύτικη «φιλολαϊκή» ρητορική της, να αποσυνθέτει την κοινωνική της βάση.
8.           Επιμένουμε στο δρόμο της αναγκαίας σήμερα μετωπικής αντικαπιταλιστικής αριστεράς σε αντιπαράθεση με την επικίνδυνη λογική του ευρωμονόδρομου και τις απογειωμένες «κυβερνητικές λύσεις» πριν ή μετά τις εκλογές και απευθύνουμε σε όλες τις δυνάμεις και τους αγωνιστές  που διαλέγουν δρόμους ρήξης και ανατροπής, ανοιχτό κάλεσμα για διάλογο, κοινή δράση και μετωπική πολιτική και εκλογική συνεργασία. Ταυτόχρονα δίνουμε την μάχη για να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πρώτα και κύρια μέσα στους αγώνες αλλά και στις επόμενες εκλογικές μάχες.
Η υπεράσπιση της ανάγκης και η πάλη για την οικοδόμηση μιας άλλης αριστεράς, αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής, με ορίζοντα μια νέα σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική, ενωτική και δημοκρατική είναι πιο απαραίτητη από ποτέ.
9.           Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα απευθυνθεί το επόμενο διάστημα σε όλους τους αγωνιστές και  τις αγωνίστριες, τους νέους  συντρόφους μας που δώσαμε μαζί τους την μάχη των εκλογών. Τους καλούμε να πυκνώσουν τις γραμμές της αντικαπιταλιστικής- επαναστατικής  αριστεράς. Να συμβάλουν στην ανάπτυξή της. Να εμπλουτίσουν την πολιτική παρέμβασή της με το δικό τους προβληματισμό και την εμπειρία τους. Τα αδιέξοδα της ευρωλαγνείας, του κυβερνητισμού και της αναπαλαίωσης της σοσιαλδημοκρατίας από την μια, της αποφυγής – αναβολής κάθε σημαντικής ταξικής και πολιτικής σύγκρουσης μέχρι τη δεύτερη παρουσία της… «Λαϊκής Εξουσίας» απ’ την άλλη, αλλά και τα αδιέξοδα των μοναχικών δρόμων της «καθαρότητας», επιβάλλουν την αποφασιστική ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Την παραπέρα προγραμματική της εμβάθυνση και ωρίμανση, την οργανωτική της συγκρότηση, τη συγχώνευσή της με τα πιο πρωτοπόρα τμήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας στις πόλεις και στην ύπαιθρο.
10.        Το αμέσως επόμενο διάστημα θα ακολουθήσει οργανωμένη συζήτηση σε όλο το δυναμικό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σχετικά με  τα αποτελέσματα των εκλογών και την πολιτική μας παρέμβαση, που συμπεριλαμβάνει και την πιθανότητα μιας νέας εκλογικής μάχης μέσα στον Ιούνη.
Η ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Αντιπροσωπεία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αποτελούμενη από τους Άγγελο Χάγιο, Σπύρο Δρίτσα, Δημήτρη Σαραφιανό και Γιάννη Σηφακάκη συναντήθηκε σήμερα στις 8.30 μμ με αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ. Η τοποθέτηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως παρουσιάστηκε στη συνάντηση, είναι η παρακάτω:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΣΥΡΙΖΑ

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τα εκατομμύρια εργαζομένων και λαού που με τους αγώνες και την ψήφο τους έδωσαν εντολή για ανατροπή των μνημονίων και της αντιδραστικής πολιτικής κυβερνήσεων, ΕΕ και ΔΝΤ, με αριστερή κατεύθυνση. Αυτή η λαϊκή εντολή μπορεί να δικαιωθεί μόνο από ένα κοινωνικό και πολιτικό κίνημα που θα διεκδικήσει και θα επιβάλει, σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και επίθεσης του κεφαλαίου, ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης, όπως το παρακάτω:

1. Ακύρωση όλων των Μνημονίων και Δανειακών Συμβάσεων με ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ, κατάργηση όλων των μέτρων που συνδέονται με αυτές.
2. Προστασία των ανέργων, αυξήσεις μισθών και συντάξεων, μείωση χρόνου εργασίας, σταθερή δουλειά για όλους, φορολόγηση μεγάλου κεφαλαίου.
3. Άμεση παύση πληρωμών προς τους πιστωτές και μονομερή διαγραφή ολόκληρου του τοκογλυφικού δημόσιου χρέους.
4. Εθνικοποίηση χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο όλων των τραπεζών και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας.
5. Αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας και δημοκρατία από το λαό για το λαό, κατάργηση των ειδικών σωμάτων της ΕΛΑΣ, εξουδετέρωση της Χρυσής Αυγής, σταμάτημα των αντιμεταναστευτικών πογκρόμ, διάλυση των μηχανισμών του στρατού που στρέφονται κατά του λαού, με απεμπλοκή του από το ΝΑΤΟ.
6. Κανένα απ’ τα παραπάνω ζωτικά αιτήματα δεν είναι υλοποιήσιμο χωρίς την άμεση έξοδο από το Ευρώ και την Ευρωσυνθήκη, τη ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ.

Με κριτήριο αυτό το πρόγραμμα, το λαϊκό κίνημα, η Αριστερά και  η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θα καθορίζουν αντικειμενικά τη στάση τους απέναντι σε κάθε κυβέρνηση, στη σημερινή ιστορική περίοδο. Εκτιμούμε ότι –όπως η ιστορία έχει αποδείξει- τυχόν συμμετοχή της Αριστεράς σε οποιαδήποτε κυβέρνηση κάτω από τον έλεγχο και μέσα στα όρια της τρόϊκα, της ΕΕ, των κομμάτων του μαύρου μετώπου, των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, θα την οδηγήσει αργά ή γρήγορα, σε ενσωμάτωση και ήττα.
Στη βάση των παραπάνω εκτιμήσεων και στόχων, αλλά και ως προγραμματική θέση της, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πιστεύει ότι η Αριστερά πρέπει να απευθυνθεί στο εργατικό και λαϊκό κίνημα για να ολοκληρώσει την τωρινή πρώτη νίκη του λαού, να επιβάλει κατακτήσεις, επιδιώκοντας τη δική του εξουσία και κυβέρνηση, με τα δικά του όργανα πάλης, ανοίγοντας το δρόμο σε μια νέα επαναστατική προοπτική.
Καλούμε τους εργαζόμενους, το λαό, όλη την Αριστερά και τις μαχόμενες δυνάμεις, σε κοινή δράση και διάλογο για ένα ενωτικό αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, στην παραπάνω κατεύθυνση, καθώς και σε άμεσους αγώνες χωρίς καμιά αναμονή. Οποιαδήποτε δε, προσπάθεια σχηματισμού μνημονιακής ή διαχειριστικής αντιλαϊκής συγκυβέρνησης από την παρούσα Βουλή πρέπει να αποτραπεί με λαϊκό ξεσηκωμό.
Πέρα από τη συνάντηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παρουσιάσει αυτές τις θέσεις για διάλογο και στο ΚΚΕ, το Μέτωπο Ανατροπής και Αλληλεγγύης, το ΚΚΕ (μ-λ) – ΜΛ ΚΚΕ, το ΕΕΚ, την ΟΚΔΕ, την Κομμουνιστική Οργάνωση «Ανασύνταξη», καθώς και σε άλλα αριστερά, ανατρεπτικά και κομμουνιστικά ρεύματα.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, προβάλλοντας αυτοτελώς το παραπάνω πρόγραμμα σε όλες τις κοινωνικές και πολιτικές μάχες, θα συμβάλει στη δημιουργία μιας μαζικής, μετωπικής αντικαπιταλιστικής Αριστεράς που έχει ανάγκη το λαϊκό κίνημα και η εποχή μας.

Εξερχόμενος από τη συνάντηση, ο Άγγελος Χάγιος έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Συναντηθήκαμε σήμερα με αντιπροσωπία του ΣΥΡΙΖΑ με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα. Ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα επικοινωνήσουμε και με τις άλλες αριστερές δυνάμεις της χώρας μας, τόσο με το ΚΚΕ όσο και με άλλες δυνάμεις.

Αυτό που λέμε εμείς είναι ότι ο λαός κέρδισε μια πρώτη επιτυχία, δίνοντας ένα ράπισμα στις δυνάμεις του Μνημονίου και του μαύρου μετώπου.

Μπορεί να κάνει μια δεύτερη επιτυχία αν κάνει το βήμα να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, με ένα κοινωνικό, εργατικό και πολιτικό κίνημα που θα διεκδικήσει και θα επιβάλλει την κατάργηση όλων των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και των νόμων που τους συνοδεύουν, θα επιβάλλει την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, τη διαγραφή του χρέους και θα επαναφέρει τους μισθούς και τις συντάξεις, τις δαπάνες για υγεία, παιδεία, ασφάλιση.

Σε αυτή τη συστράτευση καλούμε ενωτικά όλες τις δυνάμεις της Αριστεράς».

Το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μάη σηματοδοτεί πρώτα από όλα την εκκωφαντική καταδίκη των πολιτικών των Μνημονίων και της Τρόικας και τον καταποντισμό των κομμάτων της συγκυβέρνησης, το τέλος των απειλών ότι «αν δεν ψηφίσουμε αυτούς που πρέπει» θα μας διώξουν από το ευρώ και την ΕΕ.

Παρά την -ως τελευταία στιγμή- στήριξη που παραχώρησαν όλα τα ΜΜΕ στα κόμματα του μαύρου μετώπου, είναι εκκωφαντική η απόρριψη της λιτότητας, της κοινωνικής καταστροφής, της μειωμένης λαϊκής κυριαρχίας από τον εργαζόμενο λαό!

Οποιαδήποτε σκέψη ή προσπάθεια για διαμόρφωση κυβέρνησης που να εφαρμόσει τέτοιες πολιτικές ισοδυναμεί με πραξικόπημα ενάντια στη βούληση του λαού!

Οι εκλογές ανέδειξαν μια μεγάλη στροφή του λαού προς την Αριστερά, δείχνοντας ότι μεγάλο τμήμα του λαού στρέφει τις ελπίδες του στην Αριστερά. Αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην δικαίωση των πολιτικών των ηγεσιών της, αλλά προσδοκία για μια σύγκρουση με την πολιτική των Μνημονίων, της Τρόικας και της ΕΕ, για να έρθει πραγματικά ο λαός στο τιμόνι. Τα κόμματα και τα μέτωπα της Αριστεράς θα κριθούν το επόμενο διάστημα από το αν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν σε αυτή την ελπίδα, αλλά και στις παρακαταθήκες των μεγάλων αγώνες που προηγήθηκαν, εκεί όπου ακριβώς γεννήθηκε η ελπίδα. Πρώτα και κύρια λοιπόν θα κριθεί όλη η Αριστερά από το αν θα στηρίξει την ενωτική πάλη των εργαζόμενων για την οριστική απεμπλοκή από το Μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση, τις πολιτικές του κεφαλαίου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποτελούν βρόχο στο λαιμό του εργαζόμενου λαού ή αν η δύναμή της θα σπαταληθεί σε αδιέξοδες λογικές κυβερνητικής διαχείρισης της σημερινής κατάστασης, που θα σπείρει απογοητεύσεις, ή στην εμμονή της άρνησης για μετωπική ανατρεπτική κοινή δράση στους αγώνες, που τόσο έχει κοστίσει στο λαϊκό κίνημα.

Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η αντιμνημονιακή διάθεση και η οργή του λαού ενίσχυσε επίσης τους «Ανεξάρτητους Έλληνες» του κ. Καμμένου, κόμμα με επιθετικές αστικές θέσεις που καμία σχέση δεν έχουν με τα λαϊκά συμφέροντα. Ακόμη πιο θλιβερό το ποσοστό της φασιστικής ακροδεξιάς συμμορίας Χρυσής Αυγής. Η ενίσχυση αυτή αποτυπώνει και την προσπάθεια δυνάμεων του συστήματος να σπρώξουν την οργή του λαού σε ρατσιστικές και ακροδεξιές διεξόδους, τις οποίες θα χρησιμοποιήσουν την επόμενη μέρα για να χτυπήσουν την Αριστερά και το λαϊκό κίνημα. Η ίδια η συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου τους άνοιξε το δρόμο με τις πολιτικές καταστολής και ρατσισμού. Πιστεύουμε ότι ο ελληνικός λαός θα γυρίσει τελικά την πλάτη του στους νοσταλγούς του ναζισμού, κατανοώντας πόσο βαθιά φιλοσυστημική ψήφος είναι, θα συναντηθεί με την μνήμη και την παράδοση του συλλογικού αγώνα ενάντια στο φασισμό.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατάφερε μια σημαντική καταγραφή, με υπερτριπλασιασμό του ποσοστού και των ψήφων της σε πανελλαδική κλίμακα (σε σχέση με τις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές). Δώσαμε τη μάχη των εκλογών με εκατοντάδες εκδηλώσεις σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, όπου παρουσιάστηκε η πολιτική πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για έναν άλλο δρόμο, έξω από το χρέος, το Μνημόνιο, το ευρώ και την ΕΕ. Η πρόταση αυτή έγινε αντικείμενο συζήτησης με δεκάδες χιλιάδες αγωνιστές, κάτι που αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη και καταγράφηκε σε σημαντικό βαθμό και στο εκλογικό αποτέλεσμα. Το γεγονός ότι το αποτέλεσμα ήταν χαμηλότερο των προσδοκιών των αγωνιστών που έδωσαν τη μάχη, δείχνει ότι έχουμε ακόμη δρόμο να διανύσουμε ώστε το εύρος, η ποιότητα και το βάθος των πολιτικών δεσμών που οικοδομήθηκαν με τον κόσμο του αγώνα να είναι αντίστοιχες αυτών που απαιτούν η οξύτητα της πολιτικής διαπάλης και τα διλήμματα που θέτουν οι πολιτικές συνθήκες. Το χτεσινό αποτέλεσμα, όμως, αναδεικνύει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε ένα υπαρκτό ρεύμα εντός της κοινωνίας και της Αριστεράς.

Ο αγώνας για την Αριστερά της νικηφόρας ανατροπής συνεχίζεται. Ο αγώνας για την αποδέσμευση του λαού από τα Μνημόνια, το χρέος, το ΔΝΤ και την ΕΕ συνεχίζεται αμείωτος από αύριο στους δρόμους.

Όπως το γνωρίζαμε από την αρχή, η σημαντικότερη μάχη θα δοθεί εκεί που είναι η πραγματική δύναμη του λαού: στα σωματεία, στις συνελεύσεις, στους εργατικούς αγώνες για την υπεράσπιση της συλλογικής σύμβασης, της υγείας, της παιδείας. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα συνεχίσει αποφασιστικά, όπως το έκανε και πριν τις εκλογές στο κάλεσμα για τη δημιουργία ενός αγωνιστικού πλατιού Μετώπου ρήξης και ανατροπής της επίθεσης. Επιμένουμε στο ανοιχτό και συντροφικό κάλεσμα για συσπείρωση, συμπόρευση και συνεργασία προς όλες και όλους τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές, τις συλλογικότητες και τα ρεύματα, που δύο χρόνια τώρα έδωσαν την μάχη με το σκοτάδι του Μνημονίου, της Τρόικας της Ευρωχούντας, που θέλουν να δυναμώσει  το ανατρεπτικό, ταξικό εργατικό κίνημα, για να ανατρέψουμε κάθε απόπειρα εφαρμογής της ίδιας αντιδραστικής πολιτικής κεφαλαίου-ΕΕ- ΔΝΤ!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ευχαριστεί τα χιλιάδες μέλη, τις αγωνίστριες και τους αγωνιστές, τις φίλες και τους φίλους που με αυταπάρνηση έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και σε αυτή τη μάχη. Η συντροφικότητα, η συλλογικότητα, η πλατιά απεύθυνση, οι σχέσεις που οικοδομήθηκαν με χιλιάδες αγωνιστές σε όλη τη χώρα αποτέλεσε την πιο πολύτιμη εμπειρία, μέσα από την οποία η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με τις συλλογικές της διαδικασίες θα μπορέσει να πλουτίσει, να κάνει νέα βήματα για να ανταποκριθεί καλύτερα στις απαιτήσεις των μεγάλων αγώνων που μας περιμένουν, με την πολιτική και οργανωτική της ενδυνάμωση και το βάθεμα της δημοκρατίας στο εσωτερικό της.

Οι δρόμοι γράφουν τη δική τους ιστορία, από σήμερα και πάλι ανταρσία…

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

7/5/2012

 

ΣΤΙΣ 6 ΜΑΗ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ – ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ:

ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ!

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΟ

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ – ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΕ

ΜΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΡΗΞΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ

ΜΕ ΜΑΖΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

ΚΑΤΩ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

ΜΑΥΡΟ ΣΤΗ ΝΔ, ΤΟ ΠΑΣΟΚ, ΤΟ ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΕΚΑΝΙΚΙΑ ΤΟΥΣ

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΤΡΟΙΚΑ, ΕΕ, ΕΚΤ ΚΑΙ ΔΝΤ!

Το μαύρο μνημονιακό μέτωπο, μαζί με την Τρόικα ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, εκβιάζουν το λαό με την «ακυβερνησία» και το «χάος» για να βγάλουν από τις εκλογές «σταθερή» νέα συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και λοιπών προθύμων, που θα εφαρμόσει το προαποφασισμένο, ακόμη πιο σκληρό και αντιλαϊκό πρόγραμμα, του ΣΕΒ και των τραπεζιτών.

Ο εκβιασμός δεν θα περάσει! Η Ελληνική κοινωνία δεν πρέπει και δεν θα γίνει το πειραματόζωο του ΔΝΤ και της ΕΕ. Μπορούμε, στις εκλογές με την ψήφο μας και αύριο με τους αγώνες μας, να «αποσταθεροποιήσουμε» τις κυβερνήσεις και το πρόγραμμά τους, να ορθώσουμε ένα μεγάλο αγωνιστικό μέτωπο, να προκαλέσουμε βαθιά ρήγματα, να περάσουμε στην αντεπίθεση.

·         Καταδικάζουμε αποφασιστικά το «μαύρο μέτωπο του Μνημονίου», τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, το ΛΑΟΣ και τη «Δημοκρατική Συμμαχία» της Ντόρας! Όσο πιο αδύναμοι, τόσο πιο εύκολα θα τους ανατρέψουμε.

·         Μαύρο στη νεοναζιστική και ρατσιστική «Χρυσή Αυγή», τα στηρίγματα των αφεντικών, τους συνεργάτες των ΜΑΤ, τους νοσταλγούς των SS και των γερμανοτσολιάδων.

·         Όχι και στα αυριανά, δεξιά κι αριστερά κυβερνητικά δεκανίκια, τους «Ανεξάρτητους Έλληνες», τη ΔΗΜΑΡ, την «Κοινωνική Συμφωνία».

ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΕ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ!

ΑΝΥΠΑΚΟΗ, ΡΗΞΗ, ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ

Μας τρομοκρατούν με το δίλημμα «ευρώ ή καταστροφή». Όμως, το ευρώ και η ΕΕ φέρνουν λιτότητα, απολύσεις, περικοπές κοινωνικών δαπανών, διάλυση του παραγωγικού ιστού της χώρας. Κατάργηση δημοκρατικών ελευθεριών, κατάλυση της λαϊκής κυριαρχίας. Οι ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες, επιβάλλονται και κυριαρχούν πάνω στις αδύναμες, ρίχνοντας ταυτόχρονα τους μισθούς και των δικών τους εργαζομένων. Με το ευρώ ήρθε η «συντεταγμένη» χρεοκοπία του PSI. Καταστροφή για τους εργαζόμενους δεν είναι μια οικονομία χωρίς ευρώ, καταστροφή είναι η καπιταλιστική οικονομία του ευρώ!

Μέσα στο ευρώ και την ΟΝΕ, μέσα στα δεσμά της νέας Ευρωσυνθήκης και την «οικονομική επιτροπεία» του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, κάτω από τη νεοϊμπεριαλιστική «μπότα» της ΕΕ, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να περιμένουν καλύτερες μέρες. Για να ζήσουμε καλύτερα, απαιτείται η ρήξη και αποδέσμευση από ευρώ, ΟΝΕ και ΕΕ.

Η ΕΕ είναι «το στρατηγείο» της επίθεσης στους λαούς της Ευρώπης, σύμμαχος του ελληνικού κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους. Δεν αλλάζει, δεν μεταρρυθμίζεται και δεν εξανθρωπίζεται. Μόνο έξω και ενάντια στην ΕΕ μπορούμε να μιλάμε για κοινωνικά δικαιώματα, συλλογική αξιοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας, δημόσια αγαθά, σεβασμό στο περιβάλλον. Μέσα από τη ρήξη με τους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς, μέσα από την αντικαπιταλιστική αποδέσμευση από την ΕΕ και τελικά τη διάλυσή της, μπορούν να τεθούν οι βάσεις για το ξεπέρασμα του κατακερματισμού, της άνισης μεταχείρισης και της υπερεκμετάλλευσης, για μια διεθνιστική συνεργασία των λαών και των χωρών που θα στηρίζεται στην αλληλεγγύη και την ισοτιμία. Έτσι μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για μια σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική.

ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΩΤΕΣ

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΩΡΑ!

Από την αρχή της κρίσης μάς έλεγαν ότι «η διαγραφή του χρέους είναι καταστροφή για την χώρα». Αλλά το «κούρεμα» της συγκυβέρνησης Παπαδήμ(ι)ου αποτέλεσε μια αληθινή καταστροφή. Έδεσαν την χώρα στο «αγγλικό δίκαιο» και τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου υποθηκεύοντας το σύνολο της δημόσιας περιουσίας στους δανειστές. Συμφώνησαν σε ένα πρόγραμμα εξαθλίωσης του λαού! Κατέστρεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία και τους δημόσιους οργανισμούς. Εξασφάλισαν τα τοκογλυφικά κέρδη των κερδοσκόπων και των τραπεζιτών.

Ο «αποκλεισμός από τις διεθνείς αγορές και η καταστροφή», υπάρχουν ήδη και τον έχουν επιβάλει οι ίδιοι, ενώ σε όποια χώρα οι εργαζόμενοι αρνήθηκαν να πληρώσουν τα τοκογλυφικά χρέη, ούτε καταστράφηκαν, ούτε απομονώθηκαν.

Δεν χρωστάμε τίποτα και σε κανέναν! Τα «δάνεια» πήγαν στις μίζες των εξοπλιστικών, στις απίστευτες ρεμούλες των «μεγάλων έργων», των Ολυμπιακών Αγώνων, των προμηθειών! Είναι χιλιοπληρωμένα!

Άμεση καταγγελία της δανειακής σύμβασης! Παύση πληρωμών, μη αναγνώριση, διαγραφή του τοκογλυφικού χρέους. Αυτή είναι η μόνη λύση για τον λαό!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ, ΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ, ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΥΚΕΤΑ!

ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ,

ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!

Την ώρα που οι κατακτήσεις της εργασίας και της επιστήμης αυξάνουν τον παγκόσμιο κοινωνικό πλούτο, δεν είναι «νόμος της φύσης» η ανεργία, η φτώχεια, η χρεοκοπία λαών και χωρών. Είναι το «κόστος» που καλούνται να πληρώσουν οι λαοί για να ξεπεράσουν την κρίση και τα χρέη τους ο καπιταλισμός, τα αστικά κράτη και η ΕΕ. Η επιβίωση και η σωτηρία των εργαζομένων και του λαού, περνάει μέσα από την ανατροπή της επίθεσης, σε σύγκρουση με τους δανειστές, το κεφάλαιο και την Ευρωχούντα. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει! Η «ανάπτυξη» που υπόσχονται, εάν υπάρξει, θα είναι πάνω στη συντριβή των μισθών και των δικαιωμάτων μας. Οι εργαζόμενοι και ο λαός με τους αγώνες τους πρέπει να απαιτήσουν και μπορούν να επιβάλουν:

·         Απαγόρευση των απολύσεων και πλήρη προστασία των ανέργων. Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας και συνταξιοδότησης.

·         Αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις, κατάργηση των χαρατσιών, αύξηση της φορολογίας του κεφαλαίου.

·         Δημόσιες επενδύσεις με εργατικό, λαϊκό και κοινωνικό έλεγχο, με σεβασμό στο περιβάλλον.

·         Απαλλοτρίωση των εκατοντάδων κλειστών εργοστασίων και επαναλειτουργία τους με ευθύνη του δημοσίου και έλεγχο από τους ίδιους τους εργαζόμενους.

·         Δημόσια, ποιοτική, δωρεάν υγεία, παιδεία και ασφάλιση.

·         Στήριξη των αυτοαπασχολούμενων με φτηνά δάνεια και συνεταιρισμούς υπό τον έλεγχό τους σε συμμαχία με τους εργαζόμενους.

ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ,

ΜΕ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΪΚΟ ΕΛΕΓΧΟ,

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΛΑΪΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

Πλούτος υπάρχει, αλλά τον καρπώνονται οι λίγοι! Με εθνικοποιήσεις τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, χωρίς αποζημίωση, με τον εργατικό και λαϊκό έλεγχο, με φορολόγηση των βιομηχάνων και των τραπεζών, μπορούμε να βρούμε τα χρήματα που χρειάζονται για τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, να αποκτήσουμε δημοκρατικό κοινωνικό έλεγχο στην οικονομία. Μπορούμε να σταματήσουμε την παραγωγική διάλυση από τις επιχειρήσεις που κλείνουν και τον εφιάλτη της ανεργίας.

Με τη στήριξη της φτωχής και μικρής αγροτιάς και των συνεταιρισμών της, μπορεί να εξασφαλιστεούν διατροφική αυτάρκεια, φτηνά, ποιοτικά προϊόντα σε σύγκρουση με τις επιταγές της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, του εμπορικού και βιομηχανικού κεφαλαίου, σπάζοντας τα δεσμά των μεσαζόντων.

Με την προστασία του περιβάλλοντος από τη ληστρική και ανεξέλεγκτη δράση του κεφαλαίου και του κέρδους, μπορούμε να σώσουμε τα δάση και τις ακτές από την ανεξέλεγκτη δόμηση, τα βουνά από τις ανεμογεννήτριες, τους ελεύθερους χώρους από τα Mall.

Με προοπτική το δημοκρατικό κοινωνικό σχεδιασμό της παραγωγής και την εξουσία στα χέρια τους, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, ανατρέποντας την καπιταλιστική κυριαρχία, θα αξιοποιήσουν τις συλλογικές παραγωγικές δυνάμεις της χώρας, το γεωργικό και ορυκτό πλούτο, τη γνώση και το μεράκι των παραγωγών, μαζί με τη διεθνιστική συνεργασία των λαών, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ – ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ!

Η καταβύθιση στο σύγχρονο οικονομικό και κοινωνικό μεσαίωνα, συμβαδίζει με τη σήψη της αστικής κοινοβουλευτικής «δικτατορίας των αγορών», τον εργοδοτικό δεσποτισμό, τα ΜΑΤ και τις συμμορίες της Χρυσής Αυγής, τη διαφθορά του δημοσίου, το ρατσισμό και τον κοινωνικό εκφασισμό.

Αντίθετα, ο αγώνας για το μεροκάματο και τη σύνταξη συμβαδίζει με το δικαίωμα της διαδήλωσης, της απεργίας, του ελεύθερου λόγου και ενημέρωσης, με τη δημοκρατικά οργανωμένη λαϊκή αυτοάμυνα απέναντι στην αστυνομική βία, στο παρακράτος και στις φασιστικές συμμορίες.

Ο αγώνας για την εργασία είναι βαθιά δεμένος με τον αγώνα για τη δημοκρατία. Η πραγματική δημοκρατία αναπνέει στους δρόμους του αγώνα. Για μια δημοκρατία που θα πηγάζει από τους ίδιους τους εργαζομένους και το λαό. Που θα ξεκινά από τον εργατικό έλεγχο ενάντια στο απολυταρχικό «διευθυντικό δικαίωμα». Με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους από τους χώρους εργασίας και σπουδών, από τους δήμους και τις γειτονιές, ώστε να επιβληθεί το αληθινά νέο Σύνταγμα, των σύγχρονων εργατικών και λαϊκών αναγκών. Αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα της «άμεσης» και «πραγματικής δημοκρατίας» όλων των «αγαναχτισμένων» όλου του κόσμου.

ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ,

ΑΣΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΕΓΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ!

Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες είναι τα θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, της κρίσης και της βαρβαρότητας του συστήματος. Για ένα λαό σαν το δικό μας με τα εκατομμύρια Έλληνες μετανάστες σε όλο τον πλανήτη αποτελούν ντροπή και αίσχος οι ρατσιστικές πολιτικές των κυβερνήσεων. Οι ξένοι εργάτες στις χώρες τους αλλά και στην ξενιτιά είναι οι καλύτεροί μας σύμμαχοι γιατί έχουμε τους ίδιους εχθρούς, τον ιμπεριαλισμό και την κεφαλαιοκρατία. Είναι οργανικό κομμάτι της εργατικής τάξης. Η ταξική αλληλεγγύη και ο διεθνισμός είναι η καλύτερη απάντηση στο ρατσισμό.

Συγκρουόμαστε με τη ρατσιστική πολιτική που κατηγορεί τους μετανάστες για την ανεργία και την εγκληματικότητα και τους θέλει στην «παρανομία» για να διχάζει τους εργαζόμενους και να δυναμώνει την εκμετάλλευση όλων μας. Η κοινή πάλη των εργαζομένων, ελλήνων και μεταναστών, ενάντια στη φτώχια και την εξαθλίωση είναι ο δρόμος για να μείνουν και οι γειτονιές ανθρώπινες και ασφαλείς.

Λέμε όχι στην «Ευρώπη Φρούριο», απαιτούμε τη διάλυση της FRONTEX, λέμε όχι στους φράχτες, παλεύουμε για κατάργηση των συνθηκών του Δουβλίνου που θέλουν να μετατρέψουν τη χώρα μας σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για μετανάστες και πρόσφυγες.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΡΗΞΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

ΑΠΕΡΓΙΕΣ ΚΑΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ, ΠΑΛΛΑΪΚΟΣ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ!

ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ!

Η ασίγαστη και πρωτοφανής, για όλη την Ευρώπη, αντίσταση των ελλήνων εργαζομένων, οι 20 γενικές απεργίες, οι εκατοντάδες κλαδικές και επιχειρησιακές απεργίες, με κορυφαία αυτήν της Ελληνικής Χαλυβουργίας, οι δεκάδες καταλήψεις διαρκείας, οι μάχες των «Δεν Πληρώνω», η μετατροπή των παρελάσεων στην 28η Οκτωβρίου και την 25η Μαρτίου σε εκρήξεις λαϊκής οργής, η ηρωική Κερατέα, οι συγκρούσεις στην εκπαίδευση και στις γειτονιές, οι πρωτότυπες μορφές αγωνιστικής αλληλεγγύης, δεν πήγαν χαμένες: καθυστέρησαν την εφαρμογή των μέτρων, κλόνισαν τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, άφησαν παρακαταθήκη μορφών οργάνωσης και συντονισμού.

Ωστόσο, για να νικήσουμε, για να ανατρέψουμε την επίθεση και να επιβάλουμε εργατικές και λαϊκές κατακτήσεις, χρειάζεται ένα ποιοτικό βήμα: Να συγκροτήσουμε ένα αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής της επίθεσης, πέρα και έξω από τη λογική της συμβιβασμένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Να πάρουμε στα χέρια μας τα συνδικάτα και τις μαζικές λαϊκές οργανώσεις, να πάρουμε στα χέρια μας την υπόθεση του ίδιου του αγώνα μας. Να σχεδιάσουμε, να οργανώσουμε και να κλιμακώσουμε πολύμορφες διαδηλώσεις, καταλήψεις, απεργίες και αγώνες διαρκείας, για έναν παλλαϊκό ξεσηκωμό νίκης!

Η κοινή δράση όλων των αριστερών και μαχόμενων δυνάμεων του εργατικού και λαϊκού κινήματος, είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Σε αυτή την κατεύθυνση πήραμε πρωτοβουλίες και θα επιμείνουμε, πριν, κατά τη διάρκεια και, πολύ περισσότερο, μετά τις εκλογές.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ,

Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΘΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ Η ΝΙΟΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

Η ανεργία, η παγκόσμια οικονομική κρίση, η απαξίωση του κοινωνικού πλούτου, η εμπορευματοποίηση του πολιτισμού, η καταστροφή του περιβάλλοντος, δείχνουν πόσο ανορθολογικό, άδικο και επικίνδυνο είναι το καπιταλιστικό σύστημα. Σήμερα περισσότερο παρά ποτέ είναι αναγκαίο να αμφισβητήσουμε τον καπιταλισμό, να επιμείνουμε στην εναλλακτική λύση μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, να αναζητήσουμε τις νέες δυνατότητες για την επανάσταση, την εργατική εξουσία και δημοκρατία, το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό της εποχής μας.

Για να περάσει ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων!

Ο αγώνας μας εμπνέεται από την εμπειρία των κοινωνικών επαναστάσεων του 20ου αιώνα, πρώτα από όλα από τον Οκτώβρη του 1917, αλλά και από τις καλύτερες αγωνιστικές και επαναστατικές παραδόσεις του εργατικού και κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα μας. Σε αυτούς τους αγώνες χρωστάμε το σύνολο των κατακτήσεων και δικαιωμάτων του κόσμου της εργασίας που σήμερα κατεδαφίζονται.

Πάνω από όλα εμπνέεται από το σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό του μέλλοντός μας, αυτόν που οικοδομούν με τους αγώνες, τις διεκδικήσεις, τις μικρές και τις μεγάλες ανατροπές τους, οι αγωνιζόμενοι άνθρωποι.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΧΑΡΑΚΩΣΗΣ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΕΙ ΣΤΗ ΝΙΚΗ

Στις ανάγκες για νίκη των εργαζομένων και των αγώνων τους, δυστυχώς, δεν ανταποκρίνονται το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τους αγώνες και τη συμβολή τους. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά «ψήφο διακυβέρνησης» για «φιλολαϊκές λύσεις» εντός του ευρώ και της ΕΕ, ενώ αντί για διαγραφή του χρέους προπαγανδίζει μια επαναδιαπραγμάτευσή του σε συμφωνία με τους δανειστές. Οραματίζεται ένα «νέο συνασπισμό εξουσίας» εντός του καπιταλισμού. Αυτό που λέει ουσιαστικά το ΚΚΕ είναι ότι οι εργαζόμενοι δεν μπορούν σήμερα να νικήσουν, άρα μένει να περιμένουν το απροσδιόριστο μέλλον της «λαϊκής εξουσίας». Στάθηκε καχύποπτο ή και έξω από μεγάλα κινήματα αυτής της περιόδου. Επιμένει να μην συμβάλλει με ενωτικό τρόπο στο λαϊκό ξεσηκωμό. Συνεχίζει να έχει σαν όραμα τον εκμεταλλευτικό και καταπιεστικό «υπαρκτό σοσιαλισμό».

Στις νέες ανάγκες δεν μπορούν να ανταποκριθούν όμως, ούτε οι «μοναχικοί δρόμοι», ούτε οι «ενότητες» στη βάση ξεπερασμένων αντιθέσεων της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, πολύ περισσότερο, τα «πατριωτικά μέτωπα» με φθαρμένα υλικά του συστήματος.

ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Για να νικήσουν οι αγώνες, για να ανοίξουμε δρόμους αντικαπιταλιστικής ανατροπής της επίθεσης, για να δημιουργηθεί ένα πλατύ αγωνιστικό μέτωπο ρήξης και ανατροπής, για να επιβληθεί η κοινή αγωνιστική δράση της Αριστεράς και όλων των μαχόμενων δυνάμεων, χρειαζόμαστε μια μαζική, ανατρεπτική, αντικαπιταλιστική Αριστερά. Μια Αριστερά του εργατικού και λαϊκού πολιτισμού, ενωτική και μετωπική. Μια Αριστερά της σύγχρονης επαναστατικής, σοσιαλιστικής και κομμουνιστικής αναζήτησης.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ γι’ αυτή την Αριστερά παλεύει. Για μια νικηφόρα Αριστερά.

Η ψήφος και στήριξη στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι πολλαπλά «χρήσιμη» γιατί είναι ανατρεπτική. Μπορεί να γίνει μια κόκκινη σφήνα αλλαγής της κατάστασης, στους αγώνες, στην Αριστερά, ακόμη και στη Βουλή.

ΑΝΤΑΡΣΥΑ! ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ

ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ